ROOM NO 302- HOTEL MANIYAMMA

 ROOM NO 302- HOTEL MANIYAMMA


ഭാഗം -2


കട്ടിയുള്ള കരിമ്പടം തലവഴി വലിച്ചു മൂടിയിട്ടും തണുപ്പ് എല്ലുകളിലേക്ക് അരിച്ചു കയറി മുള്ള് കുത്തുന്ന വേദനയുണ്ടാക്കി അലോസരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വിനോദ സഞ്ചരികൾക്ക് മഞ്ഞുമലയിലെ ശൈത്യം ആനന്ദം നൽകുമായിരുന്നെങ്കിലും നാട്ടുകാരിൽ ഭീതി ജനിപ്പിച്ചിരുന്നു. അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ മഞ്ഞുമല കോടയിൽ മുങ്ങിപ്പോകും. വന്യമൃഗങ്ങൾ വന്ന് നിന്നാൽ പോലും തിരിച്ചറിയുവാൻ സാധിക്കാത്ത അവസ്ഥയാണ് മഞ്ഞുമലയിലെ ശൈത്യം. ഫോറെസ്റ്റ് റെയിഞ്ചർ സാധിക്ക് അലിയുടെ ഭാര്യ അസുമാബീവി വിറക് പുരയിൽ വന്ന് ഉറങ്ങിക്കിടന്ന കരടിയുടെ പിടിയിൽ നിന്നും ഭാഗ്യം കൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടത് കഴിഞ്ഞ ഡിസംബറിൽ ആയിരുന്നു. പൈൻമരങ്ങൾക്കിടയിൽ ശൈത്യത്തിൽ മുങ്ങിയ മഞ്ഞുമലയിലെ റോടുകളും നാട്ടുവഴികളും പ്രദേശവാസികളെ ഭയത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന കാലമാണ് ശൈത്യം. 8-8:30 ആകുമ്പോഴാണ് സൂര്യന്റെ മഞ്ഞ വെളിച്ചം സോഡിയം ലാമ്പിൽനിന്നെന്ന പോലെ മഞ്ഞുമലയിലേക്ക് എത്തുക, അതും വളരെ മങ്ങിയ തോതിൽ. ഉറക്കം നശിപ്പിക്കാനായി വാതിലിലെ മുട്ട് അസ്സഹനീയമായപ്പോൾ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കാല് നിലത്ത് കുത്തിയതേ തണുപ്പ് മിന്നൽ പോലെ ഞരമ്പിലൂടെ പാഞ്ഞ് നെറുകയിൽ വരെ എത്തി. ഏതാണ്ട് ഷോക്ക് അടിച്ച പ്രതീതിയുണ്ടായി. സ്ഥലകാല ബോധം വന്നപ്പോഴാണ് തലേ രാത്രി 302 ൽ വന്ന കാർന്നോരേയും മകളെയും ഓർമ വന്നത്. അവർ എഴുന്നേറ്റ് കാണുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ച് വാതിൽ തുറന്നു.... 302 ന്റെ വാതിൽ പുറത്ത് താഴിട്ട് പൂട്ടികിടക്കുന്നു. ഈ മരംകോച്ചുന്ന തണുപ്പിൽ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് പോയവരെ മനസ്സിൽ നമിച്ചു കൊണ്ട് പ്രഭാതകർമ്മങ്ങളിലേക് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു. 9 മണിയോടെ ലോഡ്ജിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി താഴെ രാമേട്ടന്റെ കൈലാസം ഹോട്ടലിലേക്ക് വച്ച് പിടിച്ചു. "സാറിന്ന് നേരത്തെയാണല്ലോ" രാമേട്ടന്റെ സ്നേഹംനിറഞ്ഞ ചോദ്യം ചിന്തകളിൽ നിന്നും എന്നെ ഉണർത്തി. ആ രാമേട്ടാ രാവിലെ ആരോ വന്ന് കതകിൽ മുട്ടി ഉണർത്തി.... "രാവിലേ ആരാണ് അപ്പോൾ കതകിൽ വന്ന് മുട്ടി എന്നെ ഉണർത്തിയത്"... കതക് തുറന്ന അവസരത്തിൽ ആരെയും കണ്ടില്ലല്ലോ, ചിലപ്പോൾ ഇറങ്ങുവാൻ നേരം കാർന്നോർ വന്ന് മുട്ടിയതായിരിക്കും. വൈകുന്നേരം വരുമ്പോൾ ചോദിക്കാം.... പ്രാതൽ കഴിഞ്ഞ് ഓഫീസിലേക്കെത്താനുള്ള സ്ഥിരം നടത്തം ഞാൻ തുടർന്നു....


(തുടരും....)

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

Abduction a thriller by PC (novel)

 "🅐🅑🅓🅤🅒🅣🅘🅞🅝"                                𝑎 𝑡ℎ𝑟𝑖𝑙𝑙𝑒𝑟 𝑏𝑦 𝑃𝐶                     ഭാഗം :1 മഞ്ഞുപുതച്ചുറങ്ങുന്ന ഓൾഡ് ഫോർട്ട്‌ സ്റ്റേഷനിലെ മൂന്നാം നമ്പർ പ്ലാറ്റ്ഫോം അടങ്ങുന്ന സെക്ഷൻ രണ്ട് എന്നറിയപ്പെടുന്ന കരിങ്കൽ കെട്ടിടത്തിന്റെ കമാനത്തിന് കീഴെ രഞ്ചന്റെ ശരീരം മഞ്ഞിലേക്ക് മുഖം ആഴ്ന്ന് വിറങ്ങലിച്ചു കിടന്നു... ആരാലും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മൂന്നാം നമ്പർ വിളക്ക് കാലിന് കീഴെ... കവിളിൽ നിന്നോ കടിച്ചു പിടിച്ച ചുണ്ടിൽ നിന്നോ വീണ ചോരത്തുള്ളികൾ മഞ്ഞു കണങ്ങളെ ചുവപ്പിച്ചിരുന്നു.. സെർജന്റ് ഫാഷേ പ്രേത പരിശോധനക്കിടയിൽ ആത്മഗതം നടത്തി "മുറിപ്പാടുകൾ ഒന്നും കാണുന്നില്ല"... കഴുത്തിൽ ആകെ ആരോ മാന്തിയ പോലെ മൂന്ന് നഖക്ഷതങ്ങൾ മാത്രം. നേരം പുലർന്നുവരുന്നതേയുള്ളു, അൽപ്പസമയം കഴിഞ്ഞാൽ സ്റ്റേഷൻ പരിസരം ജനസഞ്ചയത്താൽ നിറയും. അതിന് മുൻപ് തന്നെ ബോഡി പോസ്റ്റ്മോർട്ടം നടത്താനായി മേലൊക്യൂവിലെ കിംഗ് ജോർജ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കണം... ഫാഷേ തന്റെ സഹായി ഡാനിയേയും ലേഡി ഇൻസ്‌പെക്ടർ മാഗിയെ...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

Abduction a thriller by PC (novel)

 ഭാഗം :3 കൊളോണിയലിസം കൊടികുത്തിവാഴുന്ന കാലത്ത് രാഞ്ജിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ലാപ്പിയർ സഹോദരന്മാർ തങ്ങളുടെ എല്ലാ കഴിവും വിനിയോഗിച്ചു പണിത ഒരു മനോഹര നഗരം തന്നെയാണ് മേലൊക്യൂ. ലാപ്പിയർ സഹോദരന്മാരുടെ ത്യാഗോജ്വലതക്ക് പ്രണാമം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നാട് അവരുടെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ നഗരചത്വരത്തിൽ വെങ്കലത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ ചത്വരത്തിലേക്കാണ് നാട്ടിലെ എല്ലായിടത്തും നിന്ന് എത്തുന്ന വീതിയേറിയ കല്ല് പതിച്ച പാതകൾ വന്നുചേരുന്നത്. എല്ലാ പാതകൾക്കും ഇരുപുറങ്ങളിലുമായി വില്ലോ മരങ്ങൾ മഞ്ഞുപുതച്ചു നിൽക്കും ശൈത്യകാലത്. മനോഹാരിതക്കൊപ്പം അനേകം നിഗൂഢമായ കൊത്തളങ്ങളും, തുരങ്കപാതകളും മേലൊക്യൂ നഗരത്തെ ചിലപ്പോൾ ഭീകരതയുടെ മൂടുപടം അണിയിക്കാറുണ്ട്. കിംഗ് ജോർജ് ഡിസ്ട്രിക്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽലേക്കുള്ള പാതയ്ക്കരികിൽ വാഹനം ഒതുക്കി മയങ്ങുകയായിരുന്നു സെർജെന്റ് ഫാഷേ. ഡിക്സൺ മരിച്ചു കിടന്ന കാഴ്ച ശരിക്കും ഫാഷയെ ഒരു സമയം ഭയപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല ഏതാണ്ട് പത്തുപന്ത്രണ്ട് കൊല്ലം പിന്നോക്കം കൊണ്ടുപോകുക കൂടി ചെയ്തു.. ഫാഷേ സർവീസിൽ കയറിയ ആദ്യ വാരം തന്നെ നഗരത്തെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പന്ത്രണ്ടുകാരൻ ക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു. അതും കഴുത്തിനു പിൻഭ...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

ഹൃദയം

  ഹൃദയം                          പൂക്കള്‍ക്ക് ഹൃദയം ഉണ്ടാകുമോ സാര്‍, അയാള്‍ എന്നോടായി ചോദിച്ചു. നെടുംകണ്ടം സൂപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റ് ബസ്സിന്‍റെ സൈഡ് സീറ്റില്‍ ഇരുന്ന് തല ജനാലയുടെ വീതിയേറിയ പടിയിലേക്ക് തല ചായ്ച്ച് പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് കണ്ണ്നട്ട് ഇരിന്നിരുന്ന ഞാന്‍ ശരിക്കും എന്താണ് അയാള്‍ പറഞ്ഞതെന്ന് കേട്ടിരുന്നില്ല. ആ നേരം ബസ്സ്‌ പാലാ ഈരാറ്റുപേട്ട റോഡില്‍ ആ നാട്ടിലെ ഏതോ കമ്പനി നടത്തിയ സൌന്ദര്യവല്‍ക്കരണത്തിന്‍റെ ഭാഗമായി റോഡ്‌വക്കത്ത് നട്ടിരുന്ന പൂച്ചെടികള്‍ എല്ലാം പൂത്ത് തളിര്‍ത്ത് നിന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവയില്‍ ചിലതിന് പുലര്‍കാലത്തിന്‍റെ മഞ്ഞുകണങ്ങള്‍ ഭംഗി കൂട്ടിനല്കിയിരുന്നു. ആ പൂക്കള്‍ കണ്ടിട്ടായിരുന്നു എന്‍റെ സഹയാത്രികനായ അയാള്‍ അപ്രകാരം പറഞ്ഞിരുന്നത്.     കൊട്ടാരക്കരയില്‍ നിന്നും ബസ്സില്‍ കയറിയതായിരുന്നു അയാള്‍. രാവിലെ ഏതാണ്ട് അഞ്ച് മണിക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്നും ബസ്സില്‍ കയറിയ ഞാന്‍ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീഴുന്നതിനിടയിലാണ് അയാള്‍ എന്നോടൊപ്പം വന്നിരുന്നത്. അയാള്‍ ഒരു ആജാനുബാഹുവായിരുന്നു. തന്‍റെ ശരീര...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ